De Grampians

Eastern Grey Kangaroo

Na een frisse nacht worden we in de ochtend wakker gemaakt door het geschreeuw van de kakatoe’s op onze campsite bij Lake Bellfield. Eenmaal opgestaan, gaan we rondkijken en zien we weer papagaaien, kakatoe’s en nog meer vogeltjes rond ons heen. Even verderop staan zo’n vijftien Eastern Grey Kangaroos te grazen en zich op te warmen in de ochtend zon. Met onze camera’s kunnen we weer een paar prachtige foto’s maken. Jacqueline weet zelfs vast te leggen hoe een al ouder jong zit te drinken bij haar nauwelijks grotere moeder.

Emu bij de campsite

Verderop de volgende mooie verrassing, Emu’s! Deze grote loopvogels lopen parmantig tussen de kangoeroes door. We moeten ons regelmatig inhouden anders blijven we maar fotograferen. We zouden er de hele dag kunnen blijven zitten! Maar de Grampians hebben meer te bieden dan dit.We pakken alles weer in en rijden richting de Reed Look out. Dit uitzichtspunt geeft een mooi overzicht over de Grampians en het is prachtig om de zon tussen de bewolking door over het landschap te zien scheren. We lopen nog een stuk door en komen uit bij de Balconies. Een tweetal ver uitstekende rotspunten die over de onderliggende vallei uitsteken. Ook hier is het uitzicht prachtig en de zon laat zich nu ook weer van zijn beste kant zien. Natuurlijk kan Jacqueline het niet laten om even een kijkje op de Balconies te nemen.

Kookaburra en Karrawong

Volgende halte is de MacKenzie Falls, de Kookaburra’s en Karrawongs zitten bij de parkeerplaats al klaar voor ons in de bomen. Bang voor de toeristen zijn ze niet. Een Kookaburra plukt zelfs in zijn vlucht een stuk brood uit de hand van een man die aan het lunchen is. Alweer moeten we ons inhouden om niet te veel foto’s te nemen, want anders hebben we weer veel te veel uitzoekwerk…         De MacKenzie Falls bestaat uit twee gedeeltes. In het eerste deel vindt het water via verschillende kleine watervallen zijn weg naar beneden. Het tweede deel bestaat uit een ruim 40 meter hoge waterval waar het water via zwarte rotsen naar beneden komt. De weg terug omhoog is weer een aardige conditietraining.

Western Grey Kangaroo

We lunchen bij de Zumstein picnic plaats en zien daar weer twee andere kangoeroe soorten: waarschijnlijk een Western Grey Kangaroo en een Wallaby die we nog niet eerder gezien hebben en de Eastern Grey Kangaroo die we eerder al zagen. We bezoeken Lake Wartook en ook daar treffen we weer Eastern Grey Kangaroos aan. Dit keer een moeder met kind. Het is al wat later op de dag, maar we besluiten toch de Pinnacles Walk te doen vanaf de Wonderland Carpark. Mijn eerste gedachte was, is het niet een beetje te laat om deze wandeling te doen, maar achteraf kan ik alleen maar zeggen, wauw! Het is de mooiste hike die we tot nog toe gedaan hebben in Australië.

Grand Canyon

Het eerste gedeelte voert ons door de Grand Canyon (jaja, hier hebben ze er ook eentje). Via grote stenen, en soms geholpen door een stukje trap of railing, klauteren we ons een weg door deze smalle kloof omhoog. De omringende zandsteenformaties maken van deze kloof een prachtig visueel spektakel dat moeilijk op video of camera is vast te leggen. Bovenaan kunnen we terug kijken op de kloof en zien we verderop nog meer mooie rotsformaties liggen. We klimmen verder omhoog. We komen aan bij een bredere kloof waar we via trappen en paden onze weg verder naar boven vervolgen. De trappen leiden ons naar de Bridal Veil Falls, maar door de aanhoudende droogte van de laatste maanden komt er geen druppeltje water naar beneden.

Silent Street

Verder door lopen en klimmen we via een tweetal erg nauwe en donkere gangen, de Silent Street, door naar de top van deze berg, onze eindbestemming, het uitkijkpunt van de Pinnacles. We zitten hier zo’n 350-400 meter hoger dan waar we onze wandeling bij de parkeerplaats begonnen en zien een prachtig panorama. We blijven er niet al te lang want het is inmiddels al laat en de wind waait stevig. In de schemering dalen we af naar beneden. Wauw, wat een mooie hike!

Wallaby’s langs de weg

We rijden in het donker terug naar een kleine rest area die we die middag hadden zien liggen om daar te gaan overnachten. Enkele kilometers voor de rest area zien we op het laatste moment een tweetal walibi’s aan de kant grazen. Maar goed dat ze langs de kant weg hupten want anders had ik ze voor de auto gehad, met alle schade en dierenleed tot gevolg. Ze blijven gewoon in de koplampen langs de weg grazen en we proberen nog een foto te maken. De volgende ochtend is het stralend weer en besluiten we de Grand Canyon opnieuw te lopen. De zon schijnt voluit en de kleuren en uitzichten zijn nog mooier dan de dag ervoor. Aan het einde van de Canyon ontmoeten we nog een Australisch echtpaar waarmee we een praatje maken terwijl we genieten van het uitzicht.

Bunjil Shelter

We verlaten het park en rijden vanaf Halls Gap richting Pomona en Stawell om de Bunjil Shelter te bekijken.  Naast rotstekeningen liggen her en der grote rotsblokken verspreid over een heuvel die overzicht biedt over het landschap eromheen. Ook hier lopen we een beetje rond en vinden onder andere een gespleten rots en enkele mooie gombomen.

Ook hier hebben ze een gespleten rots

De Grampians is wat ons betreft een hoogtepunt van onze reis alleen al vanwege de hike door de Grand Canyon…