Omdat we redelijk laat in ons hotel aankomen besluiten we vandaag de Tempel van de Hemel te bezoeken. De metro ligt meteen bij het hotel, en net als in elke andere wereldstad is het metrosysteem eenvoudig (dankzij de Olympische Spelen is ook nog het belangrijkste in het Engels vertaald: de namen van de stations). Je loopt naar de kassa, je steekt twee vingers omhoog, je betaald, je krijgt twee chip kaartjes en je reist de hele stad door met een enkeltje voor maar 2 yuan per persoon, dat is nog net geen kwartje. Moet je alleen niet het pasje verliezen, want die heb je nodig om de metro uit te komen. Natuurlijk kan ik mijn pasje niet meer vinden en dus wurm ik me samen met Jacqueline op haar pasje langs de poort.
Het terrein van de Tempel van de Hemel is eigenlijk een groot park met enkele belangrijke gebouwen waar de mensen van Beijing heengaan om te ontspannen. Er hangt een gezellige sfeer en je ziet verschillende groepen mensen dansen, met de voet een grote shuttle hooghouden, ontspanningsoefeningen doen en ook Tai Chi beoefenen.
Het is heerlijk wandelen door het park, even weg van de drukte en we bekijken de taferelen van de fervent spelende kaarters en Chinese schaak spelers die druk met elkaar praten. De prachtig gedetailleerde tempels en oude pagodes maken het park compleet.
Beijing is een stad met 22 miljoen inwoners. En dat merken we als we op zaterdag naar het zomerpaleis gaan. Wat een mensenmassa!!! Nu is het goed te begrijpen dat je zo nu en dan een tegenligger niet kunt ontwijken en dat je niet altijd meer sorry gaat zeggen, maar we hadden niet verwacht dat het asociaal gedrag zo erg in de hand werkt. Voorkruipen is een nationale sport geworden en er ontstaan letterlijk duw- en trek-gevechten om wie het eerst de deur van de wc in kan. En probeer daarna nog maar eens het toilet uit te komen. Ook van even wachten totdat iemand klaar is met een foto maken hoort er niet bij, ze gaan gewoon bewust voor je staan om zelf een foto maken…
Het zomerpaleis is in een woord fantastisch. Er zijn zoveel prachtige gebouwen en complexen dat je wel twee dagen nodig hebt om alles te zien. Het is inderdaad een leuk buitenkwartiertje voor de keizer gedurende de warme zomermaanden in Beijing. Het moet een ongelofelijke hoeveelheid werk zijn geweest om alle details te maken op alle balken, deuren en stenen.
We banen ons via de trappen en paadjes een weg langs de vele tempels, pagodes en overdekte wandelwegen waarvan elke balk een ander tafereel toont.
Een bezoekje langs de marmeren boot mogen we natuurlijk ook niet missen. Na uren te hebben rondgewandeld kijken we nog even bij het meer. Wat een prachtige dag, alleen de drukte had wel wat minder gekund…







Mooie foto’s.
Heerlijke combinatie: cultuur snuiven & asociaal gedrag