Phillip Island

Het beroemde verkeersbord

Na een mooie week in Sydney zijn we in Melbourne beland. We halen onze camper op, doen vlug boodschappen en gaan meteen op weg richting Phillip Island. Want we willen daar nog wat rond kijken voordat de avond valt. Om er te komen moeten we dwars door Melbourne rijden, vanuit het vliegveld in het noord-westen moeten we naar het zuid-oosten. En dat valt niet mee in deze miljoenenstad. Melbourne is na Sydney de grootste stad van Australie met meer dan 4 miljoen inwoners, Al snel zitten we kilometers achter elkaar vier-baans file te rijden midden in de stad. De straten zijn breed, maar ze kunnen de hoeveelheid verkeer eenvoudigweg niet aan. En we zitten niet eens in de echte spits te rijden! Uiteindelijk komen we op de vijf-baans autoweg die ons de stad uit leidt. Naarmate we dichter bij Phillip Island komen veranderd de vijf-baans autoweg uiteindelijk in een twee-baans rijksweg. Verderop in het westen zien we een bosbrand, waarvan de rookwolken door de achterliggende zon een aparte rood-bruine gloed krijgen We draaien rechtsaf bij een rotonde en na een paar kilometer komen we bij de brug die Phillip Island met het vaste land verbind.
Helaas is het inmiddels al aan het schemeren en hebben we dus nog alleen maar tijd om 1 ding te doen. Maar dat is dan wel de hoofdreden dat we naar dit eiland gekomen zijn: Pinguins!!! De Little Blue Penguin, ook wel Fairy Penguin genoemd, is de enigste soort die in Australie broedt. Elke avond ongeveer een klein halfuurtje na zonsondergang komen tientallen pinguins het water uit bij het meest westelijke puntje van het eiland. Ze hebben soms honderden kilometers en dagen achter elkaar gezwommen om te jagen op vis en klauteren dan de duinen omhoog, om hun jongen te voeden. Dit spektakel staat bekend als de Penguin Parade, de grote trekpleister van Phillip Island. Ze hebben er een heuse tv-serie aan gewijd en tegenwoordig hebben ze grote tribunes gebouwd waar de pinguins aan land komen. En afgezien van de absurd hoge entreeprijzen is er niet meer veel over van de echte natuur ervaring. Daarnaast is het absoluut verboden om te fotograferen of te filmen! Daar doen wij dus niet aan mee…
Voordat we de parkeerplaats van het spektakel opdraaien zien weer talloze vogels: Ibissen, Pukeko’s (ofwel Purple Swamp Hen), Magpies en ook de mooie Cape Barren Goose. Aangezien de pinguins op meerdere plekken aan land komen en hun nesten op meerdere plekken op het eiland hebben, gaan we rondstruinen in de buurt van de parkeerplaats.

Jonge Fairy Pinguin

Al gauw vinden we een nest met een jong. Tot onze grote vreugde besluit het jong, als hij ons ziet, om zich buiten zijn nesthok te begeven. Dit geeft ons de mogelijkheid om enkele mooie foto’s te maken. Geweldig en lachwekkend om te zien hoe het jong, heen en weer waggelt en zo nu en dan omvalt, ongeduldig wachtend op zijn ouders. Hij is vermoedelijk tussen de 6 en 8 weken oud, want hij is al aan het “moulten”. Zijn dons is al gedeeltelijk weg en de blauwe kleur begint goed zichtbaar te worden. We laten het jong verder met rust om hem niet te veel te storen.
We vinden nog enkele nesten, maar die zijn te ver weg (achter de afrastering) om echt goed te bekijken. Even later vinden we nabij de plek van het eerste jong nog een oudere pinguin, die schijnbaar een weg door de afrastering heeft weten te vinden. Hij houdt zich schuil in een bosje, voor de honderden toeristen die naar de parkeerplaats terug lopen. Het is al weer laat en we hebben nog niet gegeten, dus maken we ons op weg naar de campsite. Meatpies uit de oven en tomatensalade vanavond, ik ben benieuwd hoe ze smaken…

Cape Barren Goose met in de achtergrond een Swamp Wallaby

In de ochtend keren we terug naar het westelijke deel van het eiland. Onderweg zien we een viertal Cape Barren Geese en we stoppen voor ze eens goed op de foto te krijgen. Na het fotograferen draai ik me om, om richting de camper terug te lopen. Maar Jacqueline ziet iets verder door onze eerste kangaroe staan (achteraf blijkt dat ik tijdens het fotograferen van de ganzen hem al op de foto heb staan!). Is het wel een kangaroe of is het een walibi?

Swamp Wallaby

Het blijkt een Swamp Wallaby te zijn. Die kunnen we dus alvast van ons lijstje wegstrepen! Iets verderop zien we een tweede walibi. Het verschil tussen een kangaroe en een walibi is ons nog steeds een beetje vaag, maar in het algemeen zijn walibi’s iets kleiner (beter gezegd, het zijn de kleinere kangaroesoorten), hebben een iets smaller gezicht en hebben proportioneel gezien kleinere bovenbenen dan kangaroes, omdat ze meer gemaakt zijn voor behendigheid in de bossen en rotsen waar ze voorkomen. Kangaroes vind je meer op graslanden en hun grotere benen zijn meer gemaakt voor snelheid. (We vergeten hier ook maar even dat je ook nog Walleroo’s hebt)

Little Blue Pinguin in een nesthok bij Nobbies Center

De kust bij Nobbies Center

We vervolgen onze weg naar Nobbies Center, het uiterste westpunt van het eiland, waar in de verte (wel heel erg ver weg) een pelsrobbenkolonie zit. Maar ook daar zie je de nesthokjes van pinguins en in een enkel nesthok zie je nog een pinguin zitten. Via loopbruggen kun je bij het centrum rondlopen en uitkijken over de rotsformaties aan de kust. Indrukwekkende golven beuken tegen de kust op.
We rijden terug naar het oosten en stoppen onderweg bij Pyramid Rock, die zijn naam eer aan doet, en als een pyramide boven het water uitsteekt. Even verder door komen we aan bij Cape Woolamai. We stappen uit en hiken via het strand en even later door de duinen naar de door wind en zee mooi gevormde Pinnacles. Na deze mooie wandeling langs de kust verlaten we Phillip Island en reizen richting Mornington Peninsula.

Pyramid Rock

Ze hebben van Phillip Island een commercieel toeristenspektakel gemaakt, maar als je zelf goed zoekt, kun je zonder deze toeristenvallen te bezoeken genoeg mooie dingen zien. Met weemoed verlaat ik daarom ook het eiland. Wat een mooie kustlijn! Dag lieve schattige pinguins! Dag prachtige walibi’s! Ik hoop ze nog ooit weer eens te zien…

De Pinnacles