Beijing: Dadong Peking Duck

Twee van de vijf draken pagodes in het water van het Beihai Park

Net terug van de muur gaan we in Beijing een kijkje nemen in Beihai park. Na de eerste twee dagen van prachtig weer in Beijing is vandaag voor het eerst de smog goed te zien in de stad, alhoewel het voor Beijing begrippen nog steeds ideaal en zonnig is. Al vanaf de eerste dag zit een onaangename reuk in onze neuzen. Ik moet er niet aan denken hoe het zal zijn op “normale” smogdagen. Beihai park is een van de grotere parken in Beijing en ligt tegen de verboden stad aan. Net als alle andere parken staan er weer volop pagodes en tempels, maar in Beihai park ligt ook het Beihai meer, die voor de nodige verkoeling zorgt tijdens de zeer warme zomermaanden.

Negendrakenscherm in Beihai park

We bekijken de Five Dragon Pagodas die mooi versierd in het meer staan. Ook heeft Beihai park een negendrakenscherm, een muur waarop negen draken staan afgebeeld. In meerdere steden zijn zulke schermen te vinden. Na even weer te zijn bijgekomen lopen we weer de drukke straten in op weg naar een restaurant, natuurlijk om daar de wereldberoemde Peking eend te eten.

Onze Peking eend wordt aan tafel gefileerd en opgemaakt.

Er zijn in de basis twee manieren om Peking eend te bereiden: hangend boven een houtvuur oven (Hanging Oven Style) of op een plaat in een oven (Roasting Oven Style). Per manier zijn weer verschillende methodes (o.a. Dadong, Bianyifang, Quanjude, Li Qin en Fuyuelou) om de eend zo lekker mogelijk te maken. Enkele methodes zijn al honderden jaren oud. Een restaurant is maar gespecialiseerd in één methode, dus als je weet welke methode je wilt gaan eten moet je vervolgens zoeken welke restaurants daarbij horen en dat zijn er maar een paar.
We kiezen voor de Dadong methode, waarbij de boven de houtvuur hangende eend een lekkere knapperige korst krijgt (en niet zo vet wordt). De korst is voor de Chinezen het culinaire hoogtepunt. Voor ons is de hele bereiding, presentatie en de bijgerechten een groot hoogtepunt. Het beste van de eend wordt in smalle reepjes met daarop een reepje korst op een schaaltje gelegd. Andere delen worden weer op een ander schaaltje gelegd. We krijgen een schaaltje met wat groente, sojasaus, versgemalen knoflook en suiker. Ook een bamboeschaal met crêpes ontbreekt niet.

Jacqueline geniet van de Peking Duck met heerlijke bijgerechten…

Er wordt ons uitgelegd hoe ze de eend eten. Je pakt een stukje eend en een stukje korst en dan heb je de mogelijkheid om die of in de suiker te dippen en dan te eten of om hem eerst in de sojasaus te dippen en dan de soja over een crêpe uitsmeren, de eend, knoflookpoeder en stukjes groente erover en dan de crêpe als een soort dumpling dicht te vouwen. Heerlijk!!!
We genieten met volle teugen. Opeens komt er een schaal met zwarte ronde dingen in vloeibare stikstof aan. Schijnbaar horen die ook bij het gerecht en dienen we ze in zijn geheel op te eten. Ik proef er eentje en het smaakt lekker. Bij nadere inspectie blijken het waterkastanjes te zijn. Deze zijn echter van binnen helemaal wit en hebben een hele dunne schil.

Pekingeend eet je dus met flinterdunne pannekoekjes die je besmeert met die bruine saus en belegd met reepjes prei, wortel, radijs, knoflookpuree etc…

Weer komt er een extra schaaltje, dit keer met twee stokjes met daarop twee gekarameliseerde bolletjes. Ze smaken heerlijk en zijn lekker zoet. We zijn er echter nog steeds niet achter gekomen wat het precies waren, het leken gevulde aardbeien met een korst eromheen.
Tjonge, wat was dat een heerlijk avondje eten. Een echte aanrader voor iedereen die ooit eens in Beijing komt.
We nemen de bus terug richting ons hotel en genieten nog na van een geweldige ervaring…