De wonderlijke karstbergenwereld rond Yangshuo

De hele reis zijn we gezegend met uitstekend weer. In Xiahe waar het in dezelfde periode ook overdag nog kan sneeuwen, zoals we even gemerkt hebben op onze tocht naar de Sangke Graslands, hadden we droog en zonnig weer. In Songpan (2900 m.) hadden we mazzel en zelfs in Lang Mu Si dat op 3300 meter hoogte ligt en waar de bomen nog in wintertooi waren, hadden we stralende zonnige dagen waar we heerlijk zonder jas konden wandelen.

Rijstakkers te midden van de karstbergen.

Met behulp van een waterbuffel wordt een akker geploegd voor een nieuwe aanplant van rijst.

Maar nu zijn we aanbeland in een veel lager en zuidelijker gelegen gebied dat er om bekend staat dat het er bijna altijd regent. In het meest gunstige seizoen regent het er twee van de drie dagen.

En het verbaast ons dan ook niet dat we de rit vanaf het vliegveld in Guilin naar Yangshuo in de regen afleggen. Het is hier niet voor niets zo groen.
De temperatuur ligt hier tussen de 26 – 30 graden. Maar door extreme luchtvochtigheid voelt dat heel wat warmer en klammer aan.
En de plannen van onze gids Lily zijn ambitieus. Ze stelt voor om de volgende dag eerst 8 km te gaan fietsen richting Moon Hill, een Karst berg met daarin een grote opening in de vorm van de maan, vervolgens de rivier af te raften met een bamboevlot en dan nog eens zo’n 35 km te fietsen langs kleine dorpjes te midden van de karstbergen.

We twijfelen behoorlijk. De weersverwachtingen op de diverse sites lopen aardig uiteen maar voorspellen allemaal aardig wat regen voor de middag. En fietsen met een kleffe aan je lijf geplakte broek lijkt me niet echt lekker op zo’n afstanden. Maar uiteindelijk besluiten we toch er voor te gaan.

Moonhill, 800 treden leiden naar de opening vanwaar je prachtige uitzichten hebt.

Een van de uitzichten vanaf Moonhill.

De volgende ochtend zijn de straten nat van de regen en is het bewolkt maar tegen de tijd dat we gaan is het wel droog. Eerst op naar de fietsverhuur om een redelijk rijdend exemplaar uit te zoeken. De fiets in Dali reed redelijk licht, maar ik heb nog steeds kramp in mijn handen van de bijna niet werkende handremmen.

Een klein half uur later zijn we op weg naar Moon Hill. Wat een wonderlijk landschap is het toch. Je ziet de Karstbergen langs je opdoemen maar het besef dat dit natuurwonder een hele grote oppervlakte beslaat moet nog tot me door dringen. Heel imposant om zelfs in de verste verten de vage contouren te zien van deze vreemd gevormde rotspilaren.

Het is nog steeds droog maar klam als we bij Moon Hill aan komen. Lilly stelt voor om eerst deze berg op te gaan. Dat wil zeggen, zij gaat met een paar achterblijvers wat drinken op een terrasje en wij klauteren 800 natte gladde treden omhoog om boven van het uitzicht te genieten door het maanvormige venster van Moon Hill. Een hele opgave in deze vochtige hitte, maar het uitzicht is het zeker dubbel en dwars waard. Je kunt van hieruit twee verschillende valleien zien met aan alle kanten de wonderlijk gevormde Karst bergen met daar tussenin akkertjes en kleine dorpjes. Echt heel mooi.

Met een bamboevlot de rivier afzakken, hier en daar een stroomversnellinkje…

We kunnen uitrusten tijdens de uitstekende Chinese lunch die geserveerd wordt in het restaurant beneden aan de berg. We delen als groep weer allerlei verschillende Chinese kip- eend- en groenten gerechten. Heerlijk.

Een van de twee bruggen…

Daarna is het nog een klein stuk fietsen naar de startplek van de bamboe raft.
We raften op de mooie kleinere rivier Yulong He ( Jade Dragon River). Deze rivier is nog mooier dan de Li rivier. Hij is smaller en met veel bochten en kleine stroomversnellingen waardoor de uitzichten steeds veranderen. Ook kom je op deze rivier twee mooie bruggen tegen. De mooiste is wel de 59m-lange Yulong Qiao (Jade Dragon Bridge) uit de Ming dynasty bij het plaatsje Baisha waar wij na ruim een uur weer van de bamboeraft afstappen.
hier staan de fietsen en de gids weer op ons te wachten voor een ca. 35 km lange fietstocht tussen de Karst bergen door langs kleine dorpjes en akkertjes. We komen regelmatig boeren tegen die hun land bewerken en zien verschillende waterbuffels.

Deze waterbuffels zoeken even wat verkoeling. Het is vochtig benauwd weer.

Is dit werken of wordt de waterbuffel hier even uitgelaten tijdens een boodschap?!

Het loopt al tegen de avond als we toch wel moe van zo’n lange actieve dag en de lome vochtige hitte terug in Yangshuo komen.

We trakteren onszelf op een Mac Donalds ijsje om af te koelen. We hadden dit absoluut niet willen missen.

Met de verlichte karstbergen op de achtergrond…

Dezelfde avond nog gaan we naar een van de meest beroemde shows in China.
Tegen de achtergrond van prachtig verlichte karstbergen speelt zich op de rivier een groots, geweldig mooi spektakel af.
Een giga productie ontworpen en geregiseerd door Zhang Yimao, de man die ook de openingsceremonie van de Olympische spelen in Beijing in 2008 geregiseerd heeft.
Maar liefst 600 zangers en acteurs in traditionele en soms zelfs lichtgevende kostuums brengen een oude Chinese Musical film uit 1961 weer tot leven. Daarbij gebruik makend van veel bamboevlotten, aalscholvers, eenden en zelfs waterbuffels. En dat in en langs het water tegen de prachtige achtergrond van immense, zo nu en dan prachtig verlichte, karstbergen.

Een mooie performance uitgevoerd op een rollende maan op een drijvend vlot…

600 mensen werken mee aan de show, veelal in de diverse tradiotionele kostuums van etnische minderheden in China. Linksachter de verlichte kostuums.

De volgende dag staat nog de cruise op de Li rivier op ons programma. Maar nog voordat we aankomen, blijkt dat dus ook om een bamboeraft te gaan. Deze keer echter op een vierpersoons kunststof bamboe vlot met buitenboord motor. En dat betekent dus terug in de typerende Chinese herrie die we dachten te vermijden. Met tientallen andere motorenvlotjes en nog wat grotere cruiseboten varen we een stuk stroomopwaarts de Li Rivier op. Nog geen vijf minuten later kunnen we een klein eilandje oplopen om een foto te maken van het karst bergen tafereel van het 20 Yuan biljet. Wel aardig, maar in mijn ogen niet spectaculair. Een tweede stop is wederom een tourist trap. Een korte stop op de linker oever waar souvenirstandjes staan en zelfs een paar pony’s wachten op een ritje van een paar honderd meter. Niet bepaald aantrekkelijk. En daarna varen we weer terug. Deze trip zou ik dus niemand aanraden. Maar misschien dat het er met een strak blauwe hemel wat leuker uitziet. Maar ook dan kun je de diesellucht en het lawaai van de motoren niet weg denken.

De middag slenteren we nog wat door het stadje. We eindigen ons bezoek met een heerlijke maaltijd in een klein restaurantje met Italiaans eten. De pizza van Remy en mijn kipfilet met verse pesto en bacon zijn een mooi afscheid van weer een hoogtepunt op onze China reis.

De verlichte karstberg tegenover ons hotel heeft zelfs een tempeltje op de top.

En alsof de duvel er mee speelt, de volgende ochtend, als we weer naar het vliegveld van Guilin rijden, regent het. Zijn we dus op tijd weg. In Shanghai worden we ontvangen met een stralend blauwe lucht.